De eerste sneeuwvlokken van het winterseizoen zijn neergedaald. Toch heb ik zelf totaal geen wintergevoel. Dat komt niet doordat het sneeuwlaagje maar één millimeter dik is, maar door een nummer dat ik de laatste dagen op repeat heb…

Als het goed is, ken je The Notorious B.I.G.. Zo niet, dan ben je muzikaal niet opgevoed. In ieder geval, dj Viceroy heeft een remix gemaakt van Biggie’s track Going Back To Cali. En wat voor één! Viceroy dacht dat het voor zijn JetLife serie leuk zou zijn om Biggie wat Caribische tunes mee te geven. En dat blijkt een goede beslissing!

I’m going going, back to back to, Cali Cali!!

Het is vandaag 8 november. Natuurlijk is het 79 jaar geleden dat de Parijse metrolijn 9 werd geopend en natuurlijk is Tim de Cler vandaag jarig, maar voor mij staat deze dag in het teken van iets anders: De release van Call Of Duty: Modern Warfare 3.

Een jaar gelden kwam Call Of Duty: Black Ops uit. Een prima game uit de bekende COD-reeks, maar toch voldeed Black Ops niet aan mijn verwachtingen. Daarom was het al vrij kort na de release wachten op Call Of Duty: Modern Warfare 3.

Ik heb MW3 zojuist voor het eerst gespeeld. En het was… Heel nice! Grafisch gezien is MW3 beter dan Black Ops en ook qua ‘echtheid’ heeft het nieuwste spel een streepje voor op de voorganger. De veranderingen in gameplay pakken op het eerste gezicht ook erg goed uit. +1 voor Activision en Infinity Ward. Natuurlijk kan ik na een uurtje spelen nog geen doordacht oordeel vellen over MW3, maar zoals het er nu uitziet, ben ik de komende maanden weer zoet.

Op 15 november releast Drake zijn tweede soloalbum Take Care. Pech voor de Canadese rapper, want de plaat is afgelopen nacht uitgelekt op internet. Hieronder check je wat mij betreft de chicste track van het album: Take Care ft. Rihanna.

Het misschien al meest besproken album van 2010 is gelekt op internet. Thank Me Later van rapper Drake staat sinds een paar dagen overal op het web, dat terwijl de plaat pas 15 juni uit zou komen. Hoewel hij al een aantal jaren actief is in de hiphopwereld, is Thank Me Later pas het eerste album van Drake. Omdat zijn eerdere mixtapes van hoge kwaliteit waren, zijn de verwachtingen voor Thank Me Later minstens net zo groot…

Sinds 2001 is Drake bezig om carrière te maken in de hiphopscene. Dat hij zich in een lastig wereldje bevond, werd hem al snel duidelijk. Toch lukte het hem om in 2006 zijn eerste officiële mixtape te droppen. In het jaar daarna volgde er nog één en in 2009 kwam hij met de mixtape ‘So Far Gone’. Vooral de laatste mixtape werd een groot succes, er werden zelfs twee tracks van de tape uitgebracht als single. Iets wat bijna nooit gebeurt. Die gebeurtenis gaf de potentie van de Canadese rapper aan: het grote succes lag voor hem.

Met Thank Me Later maakt Drake de hoge verwachtingen waar. De plaat is een goede mix van hiphop, R’nB en sterke, soms diepe teksten. De eigen sound van Drizzy, door critici ook wel ‘de zeikstem’ genoemd, is goed terug te horen op het album. De scherpe rap moet her en der wel plaatsmaken voor de gevoelige kant. Op Thank Me Later komt Drake namelijk met een aantal rustige R’nB-songs uit de hoek.

Relaties
In tegenstelling tot veel Amerikaanse rappers gaan de nummers van Drake over andere dingen dan seks, drank en drugs. Zo rapt Drizzy over zijn privéleven en de relatie met zijn familie. Verruit de meeste nummers gaan over zijn relaties met vrouwen. Op de track ‘Fireworks feat. Alicia Keys’ rapt Drake over zijn vermeende relatie met zangeres Rihanna. Op het nummer bevestigt hij zelf de geruchten over de relatie: “And I’ll never forget it, baby/ What an experience/ You could have been the one, but it wasn’t serious/ There was smoke in the air before/ That was me clearing it, that felt good.”

Collabo’s
De trend van de afgelopen jaren – veel collabo’s op een album – wordt ook door Drake doorgezet. De rapper heeft tracks opgenomen met Alicia Keys, Nicki Minaj, T.I., The-Dream, Young Jeezy, Jay-Z en Lil Wayne. Op producer-gebied heeft hij ook met de besten uit de scene gewerkt. Zo hebben Swizz Beatz, Boi-1da, Kanye West en Timbaland nummers geproduceerd. Grote namen staan niet altijd garand voor goeie tracks, maar in het geval van Thank Me Later is dit zeker het geval.

Voor de hiphopliefhebber die een keer toe is aan iets anders, is Thank Me Later absoluut een aanrader. In Nederland gaat dit album hoogstwaarschijnlijk niet zo aanslaan omdat de mensen hier niet warm lopen voor een rapper met een wat andere sound. Het album van Drake bevat goeie samenwerkingen en de tracks gaan over diepere onderwerpen dan bij de gemiddelde plaat van een rapper.

4/5

Over tien dagen is het zo ver; dan begint het Wereld Kampioenschap voetbal van 2010 in Zuid-Afrika. Het Nederlands Elftal speelt op 14 juni de eerste groepswedstrijd tegen Denemarken. Oranje bereidt zich momenteel voor op het WK in het Oostenrijkse dorpje Seefeld. Hoe verlopen die voorbereidingen? Is er al een conclusie te trekken, maken onze jongens kans op het WK?

Ter voorbereiding op het aanstaande WK is Oranje afgereisd naar het Oostenrijkse plaatsje Seefeld. Midden in de Alpen werken de jongens van Bert van Marwijk hard om straks op het grote toernooi een goed resultaat neer te zetten. De keuze voor Seefeld is gemaakt door de bondscoach en zijn technische staf. Het dorpje ligt op 1200 meter boven de zeespiegel en is daarom een goede trainingslocatie. De wedstrijden die Oranje speelt in Zuid-Afrika worden ook op hoge locaties gespeeld, dus zo kunnen de spelers alvast wennen aan de hoogte en de luchtdruk. Johannesburg, waar Nederland de wedstrijd tegen Denemarken speelt, ligt bijvoorbeeld op 1750 meter hoogte. Daarnaast is het in Seefeld maar een paar graden boven nul. In Zuid-Afrika krijgt het Nederlands Elftal ook met kou te maken. Het is namelijk winter in het Afrikaanse land. Op een dag als vandaag is het slechts 15 graden en in de nacht is er lokaal vorst.

De selectie
Nederland is gezegend met een groot aantal goede voetballers. Een mooi gegeven, maar het maakt de taak van bondscoach alleen maar lastiger. Inmiddels is Bert van Marwijk er uit: zijn selectie is rond. Vurnon Anita, Orlando Engelaar, Jeremain Lens en Ron Vlaar hebben het niet gered, zij gaan niet mee naar het WK. De bondscoach houdt logischerwijs vast aan zijn ‘grote namen’ als Robin van Persie, Rafael van der Vaart, Mark van Bommel, Arjen Robben en Wesley Sneijder. Opvallend is dat van Marwijk er voor kiest om André Ooijer en Khalid Boularouz mee te nemen naar Zuid-Afrika. Ooijer heeft bij PSV een slecht seizoen achter de rug en is nu clubloos. Boularouz heeft bij zijn club VFB Stuttgart slechts twee wedstrijden gespeeld dit seizoen. Van Marwijks argument: “Khalid en André hebben allebei veel ervaring en weten hoe het is om tegen spitsen van wereldklasse te spelen.” Het ontbreken van Ruud van Nistelrooy is voor veel Nederlanders nog steeds niet te begrijpen. De spits van HSV heeft openlijk laten weten dat hij graag nog voor Nederland zou willen uitkomen, maar van Marwijk hield vast aan zijn huidige groep. Hij vond dat van Nistelrooy nog steeds niet helemaal 100% fit was en hij wil geen risico nemen.

De technische staf
De grote man achter Oranje is Bert van Marwijk, de bondscoach. Het leiden en richting geven van de selectie doet hij natuurlijk niet alleen. Wie zijn de stille krachten achter Oranje? Ten eerste zijn assistenten Dick Voorn, Frank de Boer en Phillip Cocu. De oud-voetballers hebben de nodige dosis ervaring en hebben nog niet zo lang geleden hun afscheid van het betaalde voetbal genomen. Overigens staan de Boer en Cocu op plaats twee en drie in de lijst van spelers met de meest gespeelde interlands, respectievelijk 112 en 101. Kort geleden heeft van Marwijk besloten om ook Arthur Numan en John Medgod mee te nemen naar Zuid-Afrika. Zij gaan zich bezighouden met de analyse van de tegenstanders. Ook Ruud Hesp, de keeperstrainer, en inspanningsfysioloog Luc van Agt zijn er bij op het WK. Vlak voor het trainingskamp in Seefeld werd de staf nog groter. Een fysiotherapeut, een materiaalman en een masseur vergezellen de groep. In totaal heeft Oranje een begeleidingsstaf van 24 man. Zij ontfermen zich over een selectie van 23 spelers.

Oefenwedstrijden
De afgelopen periode heeft Nederland een aantal oefenwedstrijden gespeeld. Aanstaande zaterdag speelt Oranje voor het laatst vriendschappelijk tegen Hongarije, in de zogenaamde ‘Uitzwaaiwedstrijd’. Vorige week speelde Nederland vriendschappelijk tegen Mexico, eveneens een WK-ganger. Oranje won met slechts 2-1, maar had tot een kwartier voor tijd geen moeite met de felle Mexicanen. Vanavond speelt het Nederlands Elftal tegen Ghana, uitkomend in groep D op het WK. De fysiek sterke Ghanezen zijn vergelijkbaar met de Kameroeners waar Nederland in de groepsfase op het WK tegen speelt. Zoals gezegd, staat aanstaande zaterdag de laatste wedstrijd op het programma tegen Hongarije. Ook die keuze is bewust gemaakt. Hongarije heeft een degelijk elftal met een aantal goede spelers. De vergelijking met Denemarken is dus duidelijk. Het feit dat Oranje haar oefenwedstrijden vaak gemakkelijk wint, biedt hoop voor het WK. Zelfs zonder de sterkste elf op te stellen, stelt Nederland bijna nooit teleur.

Kansen
Op een kleine twee weken trappen Zuid-Afrika en Mexico voor het eerst af tijdens het WK van 2010. Nederland komt voor het eerst in actie op speeldag vier. Oranje treft Denemarken, een technisch en tactisch sterke ploeg. In de groepsfase speelt Nederland ook nog tegen Kameroen en Japan. Nederland is de gedoodverfde favoriet in groep E en is staat om alle groepswedstrijden te winnen. Oranje heeft zich goed voorbereid op de verschillende soorten tegenstanders. Als Nederland eerste wordt in groep E, is de kans groot dat ze 1/8-finale ook overleven. Vanaf de kwartfinale wordt het een lastig verhaal, maar alles is mogelijk. Nederland heeft voetballend gezien misschien wel de beste ploeg van het WK. Als de selectie fit blijft en Nederland de wedstrijden op voetbalkwaliteit wint, in plaats van op fysiek, kan Nederland absoluut een gooi doen naar de titel Wereld Kampioen!

Het Wereld Kampioenschap voetbal van 2010 in Zuid-Afrika staat voor de deur. Sinds het laatste fluitsignaal van de wedstrijd Nederland – Rusland op het EK van 2008 kijk ik al uit naar dit toernooi. Het hele land weet het zeker, dit jaar gaat het Nederlands Elftal het doen. We worden wereldkampioen!

Hoe dichterbij het WK komt, hoe meer oranje er te zien is in Nederland. Je kan de tv al niet meer aanzetten of je ziet een reclame voorbij komen die inspeelt op het aankomende toernooi. De Pletterpet, oranje vuvuzela’s, opvouwbare bierkratjes die dienen als mini-tribune, noem maar op. We zijn allemaal in de ban van het meest besmettelijk virus – niet negatief – dat er bestaat: de Oranjekoorts.

Ook ik heb het virus te pakken, en goed ook. Vrijwel elke minuut ben ik bezig met het aankomende WK. Pouletjes invullen, het laatste nieuws checken, pouletjes aanpassen, opstellingen bedenken, discussiëren over andere teams, plannen maken waar ik de wedstrijd ga kijken en zo kan ik nog wel even doorgaan.

Soms denk ik wel eens dat het allemaal een beetje te gek wordt.  Dat wordt de bekende Oranjekoorts ineens de Oranjegekte. Hoe meer ik er op let, hoe erger het wordt. Alles lijkt wel oranje. Ik deed de koelkast net open en zag de oranjevla al staan. De plek waar je normaal gesproken in je eentje bent, is ook al besmet. Het wc-papier bij ons op het toilet is namelijk ook afgestemd op het WK, jawel het papier is oranje…

Ik heb een beetje het gevoel dat ik de Oranjegekte niet mag accepteren. Alsof het iets raars is. Eigenlijk is dat het ook wel. Als je nuchter naar alle heisa kijkt, zul je je ieder jaar weer verbazen. Wat is eigenlijk het doel van oranje wc-papier? Gaat onze jongens hier beter van voetballen? En als ik twintig oranje tompouchen bestel, schiet Arjen Robben er dan twintig ballen in?

Alle gadgets, frutsels en andere oranje spulletjes slaan eigenlijk nergens op, maar toch is het leuk. Als je je als een idioot gedraagt, word je als een idioot behandeld. Als je dat doet in een oranje kostuum wordt het gewoon geaccepteerd.

Ik denk dat ik me maar bij het fenomeen Oranjegekte moet neerleggen. Eigenlijk is toch best wel leuk… (MAAR ALLEEN TIJDENS HET WK).

Distant Relatives is een ode aan Afrika. Beide artiesten hebben hun roots op het continent. Door middel van dit album willen Nas en Damian de ‘awareness’ onder de mensen groter maken. Door te kiezen voor een album in plaats van één track konden de twee meerdere onderwerpen behandelen en muzikaal meer diversiteit creëren.

Van tevoren kwam er veel kritiek op het idee van Nas en Damian. Een benefietalbum, zoals het door sommigen werd genoemd, zou namelijk nooit zo goed zijn als een echt studioalbum. Volgens de critici zou een combinatie van Hiphop en reggae ook niet matchen. Nou, die mensen hebben zich toch wel achter de oren moeten krabben na het luisteren van Distant Relatives. Het is een geweldige mix van Hiphop, reggae en Afrikaanse muziek. Door de controversiële onderwerpen in een ritmisch jasje te verpakken, gaan Nas en Damian veel meer mensen bereiken dan van te voren werd verwacht.

Nieuwe sound
Eigenlijk hebben Nas en Damian een nieuw soort sound gecreëerd. De gangsta-rap stijl van Nas past heel goed bij de uptemporeggae van Damian Marley. Door de Afrikaanse invloeden en geluiden krijgt het album een wat positievere lading mee. Vooral op het nummer ‘Count Your Blessings’ wordt dat heel duidelijk. Het nummer gaat over de trieste situatie waarin Afrika verkeert, maar door de muziek en het swingende ritme wordt het geen klaagzang, maar gewoon een goede track.

Ode aan Afrika
De leadsingle van Distant Relatives is het nummer ‘As We Enter’. Op die track is de chemie tussen Damian en Nas heel goed te voelen. Op een snelle beat laten de twee om beurten een bar horen. Dat het album een ode aan Afrika is, komt heel duidelijk naar voren op de track ‘Tribes At War (feat. K’Naan)’. Op een opzwepend Afrikaans ritme, met Afrikaanse achtergrondzang, maken Nas en Damian duidelijk wat er mis gaat op het continent.

Op Distant Relatives staan weinig samenwerkingen, maar de collaborations die te horen zijn, zijn van grote klasse. Vooral de bijdrages van rapper K’Naan en producer Stephen Marley, broer van, zijn de moeite waard. Het beste nummer van het album is ook een collabo. Op het nummer ‘My Generation’ hoor je naast Nas en Damian ook soulzangeres Joss Stone en rapper Lil Wayne. Totaal verschillende muziekstijlen lopen naadloos in elkaar over op dit nummer.

Distant Relatives is een verrassend goed album dat al veel mensen heeft verbaasd. De combinatie van Hiphop, R’nB en Afrikaanse muziek komt erg goed tot zijn recht. De boodschap en het hele idee achter het album – meer aandacht voor de problemen in Afrika – zijn na het horen van één nummer al duidelijk. Distant Relatives is een prachtig album met een mooie achterliggende gedachte. 

Feyenoord doet sportief gezien al jaren niet meer mee om de prijzen in Nederland. De club teert op een rijke historie vol met prijzen en overwinningen. Daarnaast hebben de Rotterdammers een grote supportersschare verspreid door heel Nederland. Hoe zielig is het om te constateren dat Feyenoord alleen door de historie en de supporters een topclub is…

Gisteren werd het helemaal duidelijk waarom Feyenoord eigenlijk een subtopper of een middenmoter is geworden. Na de wedstrijd was de aanvoerder van het eerste elftal, Giovanni van Bronckhorst, tevreden met de uitslag tegen Ajax. Wat zeg je? Zijn team had zojuist kansloos met 2-0 verloren van aartsrivaal Ajax. Giovanni vond het een prima resultaat.

Feyenoord is tevreden met een verlies tegen Ajax. De uitlatingen van de Rotterdamse spelers na de wedstrijd waren bijna pijnlijk om te horen. Het grote Feyenoord was blij dat Ajax máár met 2-0 had gewonnen…

Als je als club blij bent met een 2-0 nederlaag van je grootste vijand, is het voor mij duidelijk: Je doet niet meer mee.

Voor veel Haarlemmers is het bijna niet meer voor te stellen; Haarlem dat meedoet om de prijzen in zowel de Eerste- en Eredivisie. Hoe anders was dat in de jaren ’80. Onder aanvoering van de lokaal bekende Piet Huyg en de piep jonge Ruud Gullit en Arthur Numan werd Haarlem vierde in de Eredivisie wat uiteindelijk Europees voetbal opleverde. De club overleefde zelfs de eerste ronde, maar ging in de knock-out fase ten onder tegen Spartak Moskou.

Hoogtepunt
In 1946 beleefde Haarlem haar hoogtepunt. De club werd kampioen van de Eredivisie. De grote man aan de kant van Haarlem was de ras-Haarlemmer Kick Smit, naar wie een tribune is vernoemd in het huidige Haarlem Stadion. Vier jaar later won de ploeg voor de vijfde keer in het bestaan de KNVB-beker.

Terug naar de realiteit, de Roodbroeken staan stijf onderaan in de Jupiler League, ze kampen met een enorme schuld en er komen bijna geen mensen meer naar de wedstrijden kijken. Het faillissement van Haarlemmers hangt in de lucht. Tot vrijdag 18 december, als er thuis wordt gespeeld tegen Cambuur Leeuwarden, heeft Haarlem de tijd om orde op zaken te stellen. Lukt dat niet, dan valt het doek definitief.

Degradatie
De neerwaartse spiraal begon al 1990. Haarlem degradeerde uit de Eredivisie naar de Eerste divisie. Vaak promoveren degradanten een jaar na degradatie weer. Haarlem lukte dat niet. Ook niet in de daarop volgende jaren. Belangrijke spelers gingen naar andere clubs en de Haarlem bleef over met een zeer middelmatig team. De club zwakte af tot een typische middenmoter uit de Eerste divisie.

In de gouden tijden van begin jaren ’80 was het bij elke thuiswedstrijd stijf uitverkocht aan de Jan Gijzenkade. In het oude stadion was plaats voor 3442 supporters, maar het kwam vaak voor dat er wel 4000 man in het stadion was. Het spelen in de Eerste divisie is minder aantrekkelijk om naar te kijken. Tegenwoordig komt er op een goede avond zo’n 1500 man kijken bij de wedstrijd. Minder supporters betekent minder geld. En dat is iets wat Haarlem juist de laatste twintig jaar wel kan gebruiken.

Citymarketing
De supporters van de club roepen al jaren dat alle ellende komt door de gemeente. Zij stellen dat de gemeente niet begrijpt dat een Betaald Voetbal Organisatie een uithangbord is voor je stad. Een soort nieuwe vorm van Citymarketing. Hoe beter en mooier de voetbalclub, hoe meer aanzien voor de stad. De lokale overheid is volgens de supporters totaal niet bereid om geld in de voetbalclub te steken, ze kiest liever voor sporten als honkbal en korfbal. De supporters kunnen daarover klagen, maar de wethouder van sport, Maarten Dievendal, bepaalt natuurlijk zelf wat hij met het geld doet.

Toch hebben de supporters wel recht op klagen ten opzichte van de gemeente. De gemeente blijkt namelijk de eigenaar te zijn van het Haarlem Stadion. Het oude stadion, dat al sinds 1947 wordt gebruikt, is totaal vervallen. Het zou niet misstaan in een land als Polen met de betonnen muren en verroeste hekken. Als eigenaar ben je verantwoordelijk voor de staat van je eigendommen. De gemeente heeft al jaren geen onderhoud meer gepleegd en heeft het dus op dat gebied af laten weten. Een stadion als dat van Haarlem is voor supporters daarom ook niet aantrekkelijk om naartoe te komen.

Opleving
In het seizoen 2005-2006 kende Haarlem weer eens een opleving. De club deed goed mee en pakte de vijfde periode. Daarmee deed Haarlem mee om promotie naar de Eredivisie. Op het allerlaatste moment grepen de Roodbroeken naast de promotie en vielen alle Haarlemse dromen in duigen. Achteraf gezien was het maar goed daar Haarlem niet promoveerde. Met een begroting van 1,8 miljoen en een Eredivisie onwaardig stadion had de club het nooit gered in de hoogste competitie van Nederland.

Het bestuur van Haarlem en de toenmalige hoofdsponsor Fortress kwamen ook tot bovenstaande conclusie. Door middel van een nieuw stadion zou Haarlem misschien meer gaan leven, bij de Haarlemmers zelf en bij eventuele sponsoren. Een jaar later waren de plannen voor Stadion Oostpoort een feit. Bijna was er begonnen aan de bouw van het stadion, maar uiteindelijk trok de gemeente zich als sponsor terug en ging de bouw niet door. Tot aan februari van dit jaar is gezocht naar een oplossing of alternatief, maar die werden nooit gevonden.

Sinds het bekend is dat Stadion Oostpoort definitief niet wordt gebouwd, gaat het slecht met Haarlem. Heel slecht zelfs. Voetballend gaat het dramatisch, Haarlem staat laatste. Daarnaast komt er te weinig geld binnen en er gaat te veel geld uit. Dat betekent een grote schuld bij verschillende partijen. De supporters doen er alles aan om hun club te redden. In drie weken tijd hebben zij al 70.000 euro opgehaald. Het blijft echter dweilen met de kraan open. Het bestuur heeft de supporters gevraagd dat geld te mogen gebruiken om de salarissen van de spelers te kunnen betalen.

Je zou kunnen zeggen dat het mis is gegaan in 1990. Haarlem had nooit mogen degraderen naar de Eerste divisie. De club presteerde steeds slechter en groeide uit tot een standaard ploeg uit de Eerste divisie. Voor de Haarlemmers was dit niet aantrekkelijk genoeg en zij bleven massaal weg. In combinatie met de lakse houding van de Haarlemse gemeente gaat dat de club de kop kosten. De één na oudste profclub van Nederland gaat ten onder, het is niet te geloven…

Dit blijkt uit onderzoek van Retrevo, een Amerikaans bedrijf dat prijzen van elektronica vergelijkt. Concreet toont het onderzoek aan dat ruim 36 procent van de jongeren onder de vijfendertig na de seks als eerste Facebook checkt, een Twitter feed updatet of een sms’je verstuurd.

Minder digitaal sociaal
Opvallend is het verschil met de oudere generatie. De groep ouder dan vijfendertig jaar is beduidend minder digitaal sociaal ingesteld. Daarvan checkt maar 8 procent de sociale netwerken na een vrijpartij.

Naast seks en sociale media is er ook onderzocht waar men allemaal gebruik maakt van de online diensten. Wat blijkt, ruim 40 procent van de ondervraagden onder de vijfendertig jaar zit op Twitter en Facebook in de auto, dat in tegenstelling tot 9 procent van de vijfendertigplussers… Al met al is er dus een vrij duidelijk verschil tussen jong en oud met betrekking tot het gebruik van sociale media.